گزارش مکمل از کوچ اجباری، کشتار هدفمند نظامیان پیشین و غیرنظامیان، و سرکوب آزادی بیان و رسانه‌ها زیر حاکمیت طالبانمقدمهاز زمان تسلط طالبان بر افغانستان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، این کشور شاهد نقض گسترده حقوق بشر بوده است. کوچ اجباری اقوام غیرپشتون، کشتار هدفمند نظامیان پیشین و غیرنظامیان، و سرکوب شدید آزادی بیان و رسانه‌ها از جمله بارزترین جنایات طالبان است. این گروه نه تنها وعده‌های خود مبنی بر احترام به حقوق بشر را زیر پا گذاشته، بلکه سیاست‌های سرکوبگرانه‌ای را به اجرا درآورده که یادآور دوران تاریک دهه ۱۹۹۰ است. این گزارش، بر اساس منابع معتبر بین‌المللی و گزارش‌های محلی، به بررسی این سه محور اصلی نقض حقوق بشر تحت حاکمیت طالبان می‌پردازد.کوچ اجباری: پاک‌سازی قومی و نقض حقوق بشرطالبان با هدف تغییر بافت جمعیتی و تقویت سلطه قومی پشتون‌ها، سیاست کوچ اجباری را علیه اقوام غیرپشتون، به‌ویژه هزاره‌ها، تاجیک‌ها، و ازبک‌ها، اعمال کرده‌اند. گزارش‌های سازمان عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر نشان می‌دهند که در ولایت‌های دایکندی، ارزگان، پروان، جوزجان، بدخشان، و غزنی، طالبان با حمایت از گروه‌های کوچی (عمدتاً پشتون) زمین‌ها و اموال مردم محلی را غصب کرده و آنها را مجبور به ترک خانه‌هایشان کرده‌اند.به عنوان مثال، در ولایت دایکندی، صدها خانواده هزاره پیش از برداشت محصول مجبور به ترک خانه‌های خود شدند و برخی به دلیل اعتراض، مورد خشونت قرار گرفتند (دیده‌بان حقوق بشر، ۲۰۲۲). اتحاد فعالان حقوق بشر در جولای ۲۰۲۵ کوچ اجباری ده‌ها خانواده در ولسوالی دولت‌یار غور را محکوم کرد و آن را «پاک‌سازی قومی» خواند. گزارش ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل، نیز تأیید می‌کند که این اقدامات با سیاست‌های تبعیض‌آمیز قومی همراه بوده و نقض آشکار قوانین بین‌المللی است.کشتار هدفمند: انتقام‌جویی از نظامیان پیشین و غیرنظامیانطالبان از زمان تسلط بر کابل، به کشتار هدفمند نظامیان پیشین دولت، اعضای نیروهای امنیتی، فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران، و اقلیت‌های قومی و مذهبی دست زده‌اند. گزارش یوناما (۲۰۲۱-۲۰۲۲) نشان می‌دهد که طالبان به طور سیستماتیک نظامیان پیشین ارتش و پولیس ملی افغانستان را هدف قرار داده‌اند. بر اساس این گزارش، بیش از ۴۰۰ نفر از نظامیان پیشین در شش ماه اول حاکمیت طالبان کشته یا ناپدید شده‌اند، اغلب در نتیجه انتقام‌جویی و بدون محاکمه.در ولایت پنجشیر، طالبان با هدف سرکوب مقاومت تاجیک‌ها، غیرنظامیان و نظامیان پیشین را بازداشت، شکنجه، و اعدام کرده‌اند. گزارش یورونیوز (۲۰۲۲) از کشتار و تحقیر ساکنان بومی پنجشیر خبر می‌دهد. همچنین، در ولایت ارزگان، عفو بین‌الملل (۲۰۲۳) گزارش داد که شش مرد هزاره توسط کوچی‌ها با حمایت طالبان کشته شدند. گزارش وزارت خارجه آمریکا (۲۰۲۴) نیز طالبان را به قتل‌های فراقانونی، قاچاق انسان، و تبعیض علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی مانند هزاره‌ها، شیعیان، سیک‌ها، و هندوها متهم کرده است.این کشتارهای هدفمند نه تنها نقض کنوانسیون‌های ژنو است، بلکه به بی‌ثباتی و تشدید تنش‌های قومی دامن زده و بسیاری از خانواده‌ها را آواره کرده است.سرکوب آزادی بیان و رسانه‌ها: خفقان اطلاع‌رسانیآزادی بیان و رسانه‌ها، از دستاوردهای کلیدی دوره جمهوریت، تحت حاکمیت طالبان به شدت سرکوب شده است. سازمان گزارشگران بدون مرز گزارش داد که از آگست ۲۰۲۱ تا دسامبر ۲۰۲۲، بیش از ۵۱ درصد رسانه‌های افغانستان تعطیل شدند و ۸۰ درصد روزنامه‌نگاران زن شغل خود را از دست دادند. دست‌کم ۸۰ روزنامه‌نگار توسط طالبان بازداشت شده و بسیاری مورد شکنجه قرار گرفته‌اند.طالبان با وضع قوانین جدید رسانه‌ای در سپتامبر ۲۰۲۱، هرگونه گزارش انتقادی را ممنوع کرده و خودسانسوری را ترویج داده‌اند. به گفته یک سردبیر در کابل، ممنوعیت «توهین به شخصیت‌های ملی» عملاً گزارش درباره فساد یا نقض حقوق بشر را غیرممکن کرده است. یوناما (۲۰۲۱-۲۰۲۲) ۱۷۳ مورد نقض حقوق روزنامه‌نگاران را ثبت کرد، شامل ۱۲۲ بازداشت خودسرانه، ۵۸ مورد بدرفتاری، و ۳۳ مورد تهدید. در سال ۲۰۲۴، طالبان دو شبکه تلویزیونی را مسدود کردند و بازداشت روزنامه‌نگاران ادامه یافت. این اقدامات باعث فرار یا ترک حرفه‌ای بسیاری از روزنامه‌نگاران، به‌ویژه زنان، شده است.نتیجه‌گیری و توصیه‌هاحاکمیت طالبان فضایی از خفقان و ترس ایجاد کرده که حقوق اقلیت‌های قومی، نظامیان پیشین، و روزنامه‌نگاران را به شدت نقض کرده است. کوچ اجباری، کشتار هدفمند، و سرکوب رسانه‌ها به بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی دامن زده و اعتماد به نهادهای مدنی را کاهش داده است.حزب دموکراتیک خلق افغانستان و جامعه بین‌المللی باید اقدامات زیر را در اولویت قرار دهند:۱. فشار بر طالبان برای توقف فوری کوچ اجباری و احترام به حقوق اقلیت‌های قومی و مذهبی.۲. تحقیق مستقل سازمان ملل درباره کشتار هدفمند نظامیان پیشین و غیرنظامیان و محاکمه عاملان.۳. حمایت از روزنامه‌نگاران و رسانه‌های مستقل از طریق شبکه‌های بین‌المللی برای مستندسازی نقض حقوق بشر.۴. ارائه کمک‌های بشردوستانه به قربانیان کوچ اجباری و حمایت از بازگشت داوطلبانه آنها.حزب دموکراتیک خلق افغانستان متعهد است که صدای ستمدیدگان را به گوش جهانیان برساند و برای عدالت، برابری، و آزادی مبارزه کند.نشریه دموکراتیک خلق ارگان نشراتی حزب دموکراتیک خلق افغانستان منابع:گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز، ۲۰۲۲گزارش ریچارد بنت، سازمان ملل، ۲۰۲۳گزارش عفو بین‌الملل، ۲۰۲۴گزارش یوناما، ۲۰۲۲بیانیه اتحاد فعالان حقوق بشر، جولای۲۰۲۵گزارش وزارت خارجه آمریکا، ۲۰۲۴یورونیوز، ۲۰۲۲