رسوایی‌های جفری اپستین و پیوندهای پنهان با افغانستان: شبکه‌ای از فساد و نفوذ خارجی

نوشته: رفیق اصلان امیری

در حالی که جهان همچنان با افشاگری‌های مربوط به جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی متهم به سوءاستفاده جنسی و شبکه‌سازی با نخبگان جهانی، دست و پنجه نرم می‌کند، ابعاد جدیدی از رسوایی‌های او آشکار شده که مستقیماً به افغانستان مربوط می‌شود. اسناد تازه منتشر شده توسط وزارت دادگستری ایالات متحده نشان می‌دهد که اپستین نه تنها در حلقه‌های قدرت غربی نفوذ داشت، بلکه پیوندهایی با فرصت‌های سرمایه‌گذاری، سفرهای مشکوک و حتی ادعاهای فساد انتخاباتی در افغانستان برقرار کرده بود. این افشاگری‌ها، که بخشی از میلیون‌ها سند موسوم به “فایل‌های اپستین” هستند، تصویری تکان‌دهنده از چگونگی ادغام فساد مالی و سیاسی در دوران اشغال افغانستان توسط نیروهای غربی ترسیم می‌کنند. 0 4

پیوند پرنس اندرو و اپستین: سرمایه‌گذاری در هلمند، نماد فساد امپریالیستی

یکی از برجسته‌ترین رسوایی‌ها، ایمیل محرمانه‌ای است که پرنس اندرو (دوک سابق یورک) در شب کریسمس ۲۰۱۰ برای اپستین ارسال کرد. در این ایمیل، اندرو سندی با عنوان “Helmand Investment Opportunities Brief Final.doc” را ضمیمه کرده بود که فرصت‌های سرمایه‌گذاری در ولایت هلمند افغانستان را توصیف می‌کرد. این سند، که بخشی از برنامه بازسازی تحت رهبری دولت بریتانیا بود، شامل پروژه‌های بازسازی در حالی که نیروهای انگلیسی هنوز با طالبان درگیر بودند، می‌شد. اندرو، که در آن زمان نماینده تجاری بریتانیا بود، از اپستین خواست تا نظرات، دیدگاه‌ها یا ایده‌های خود را ارائه دهد و حتی پیشنهاد داد که این سند را با شبکه‌های خود، از جمله در ابوظبی، به اشتراک بگذارد. جالب آنکه، بنیاد گیتس در این فرصت‌ها دخیل نبود، اما اندرو به دنبال جذب سرمایه‌گذاران از طریق اپستین بود.

این اقدام اندرو تنها چند هفته پس از بازدید او از مقر نیروهای انگلیسی در لشکرگاه هلمند رخ داد، جایی که با تیم بازسازی استانی دیدار کرد. اما نکته تکان‌دهنده‌تر این است که این ایمیل پس از ادعای عمومی اندرو مبنی بر قطع رابطه با اپستین ارسال شده بود – اپستین که ماه‌ها قبل از حبس خانگی به دلیل محکومیت جنسی آزاد شده بود. اندرو حتی چند هفته پیش از این ایمیل، در عمارت اپستین در نیویورک اقامت کرده بود. وزارت دفاع بریتانیا تاکنون تأیید نکرده که آیا اندرو مجوز اشتراک‌گذاری این اطلاعات محرمانه را داشته یا نه، اما این رسوایی سؤالاتی جدی در مورد سوءاستفاده از موقعیت‌های دولتی برای منافع شخصی مطرح می‌کند. 9 0

این پیوند نه تنها نشان‌دهنده نفوذ اپستین در حلقه‌های سلطنتی بریتانیا است، بلکه نمادی از چگونگی بهره‌برداری نخبگان غربی از جنگ و بازسازی افغانستان برای منافع مالی است. هلمند، به عنوان یکی از مراکز تولید تریاک و درگیری‌های شدید، میلیاردها دلار کمک خارجی را بلعید، اما بیشتر آن به جیب پیمانکاران و شبکه‌های فساد رفت، در حالی که مردم افغانستان در فقر و ناامنی ماندند.

سفرهای مشکوک اپستین به افغانستان: آیا پیوندی با رهبران غربی وجود داشت؟

اسناد دیگری از فایل‌های اپستین نشان می‌دهد که او در بهار ۲۰۰۵ برنامه‌ریزی برای سفری به افغانستان کرده بود. طبق درخواست پاسپورت اضافی او، اپستین قرار بود در ۲۹ مارس از لندن به تل‌آویو پرواز کند و سپس در ۷ آوریل از استانبول، از طریق باکو آذربایجان، به کابل برود. گرچه مدرکی مبنی بر انجام واقعی این سفر وجود ندارد، اما تاریخ آن با بازدید اعلام‌نشده دونالد رامسفلد، وزیر دفاع سابق آمریکا، از کابل همزمان است – جایی که رامسفلد با حمید کرزی، رئیس‌جمهور وقت افغانستان، کنفرانس خبری مشترک برگزار کرد. هیچ ارتباط مستقیمی بین این دو رویداد اثبات نشده، اما این همزمانی سؤالاتی در مورد شبکه‌های پنهان اپستین در خاورمیانه و آسیای مرکزی مطرح می‌کند. 3

اپستین، که به دلیل سفرهای مکرر به آفریقا و خاورمیانه شناخته می‌شود، اغلب پاسپورت‌های متعدد درخواست می‌کرد و مقاصدی مانند افغانستان، قزاقستان و سنگال را ذکر می‌کرد. این سفرها می‌توانستند بخشی از شبکه‌سازی او برای سرمایه‌گذاری یا فعالیت‌های مشکوک باشند، به ویژه در کشوری مانند افغانستان که در آن زمان تحت اشغال ناتو بود و فرصت‌های مالی زیادی برای افراد قدرتمند فراهم می‌کرد.

ادعاهای فساد انتخاباتی در دوران کرزی: نقش اپستین در افشای شبکه‌های قدرت

شاید تکان‌دهنده‌ترین بخش، ادعاهای موجود در فایل‌های اپستین در مورد فساد گسترده و تقلب انتخاباتی طی ریاست‌جمهوری حمید کرزی (۲۰۰۱-۲۰۱۴) باشد. این اسناد مدعی هستند که انتخابات افغانستان با شبکه‌های فساد ساختاری دستکاری می‌شد و بازیگران قدرتمند داخلی و خارجی – از جمله محافل مالی و سیاسی – نتایج را مهندسی می‌کردند تا قدرت در کابل تثبیت شود. جامعه بین‌المللی، که ظاهراً برای دموکراسی می‌جنگید، چشم بر فساد و نقض‌های انتخاباتی بست و حتی در آن شریک بود.

این افشاگری‌ها اعتماد عمومی به نهادهای سیاسی افغانستان را بیش از پیش خدشه‌دار کرده و نشان می‌دهد که چگونه دوران پس از ۲۰۰۱، زمینه‌ساز بی‌ثباتی‌های بعدی شد. گرچه اصالت کامل اسناد تأیید نشده، اما انتشار آنها توسط رسانه‌هایی مانند IRAF بحث‌های گسترده‌ای در مورد legitimacy ساختار قدرت در افغانستان برانگیخته است. 4

نتیجه‌گیری: درس‌هایی برای خلق افغانستان

رسوایی‌های اپستین مربوط به افغانستان بیش از یک скандال شخصی است؛ آن نمادی از سیستم بزرگ‌تری از فساد امپریالیستی است که افغانستان را به عنوان یک شکارگاه مالی برای نخبگان غربی تبدیل کرد. از سرمایه‌گذاری‌های مشکوک در هلمند تا دستکاری انتخابات، این افشاگری‌ها نشان می‌دهد که چگونه افراد مانند اپستین و اندرو از جنگ و ویرانی برای سودجویی استفاده کردند، در حالی که مردم افغانستان هزینه آن را پرداختند. نشریه دموکراتیک خلق، به عنوان صدای خلق ستمدیده، بر لزوم افشای این شبکه‌ها و مبارزه با نفوذ خارجی تأکید دارد. زمان آن رسیده که خلق افغانستان، با الهام از تاریخ مبارزاتی خود، برای عدالت و استقلال واقعی برخیزد.

نشریه دموکراتیک خلق